ΑΡΧΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΕΕΠ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Γ.Γ. ΤΗΣ ΠΟΕΕΠ ΚΩΣΤΑ ΑΡΤΕΜΙΟΥ

(ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ)

Στην δύσκολη και κουραστική, είν’ αλήθεια, πορεία που ακολούθησε ο προβληματισμός, που γέννησε η αναγκαιότητα, για την ίδρυση της κλαδικής μας Ομοσπονδίας, ήσαν πάρα πολλοί συνδικαλιστές του κλάδου μας, απ΄ όλα σχεδόν τα μέρη της Ελλάδας, που βοήθησαν.
-Όμως στο τέρμα αυτής της πορείας έφτασαν οι «πιονέροι» της Κλαδικής Οργανωτικής μας Ενότητας. Αυτοί που πιστεύουν σ΄ ένα Ελεύθερο Δημοκρατικό Αυτόνομο Μαζικό και Ταξικό Συνδικαλιστικό Κίνημα. Έφτασαν αυτοί που πιστεύουν ότι ο προγραμματισμός και η συντονισμένη κοινή δράση των εργαζομένων η ανάπτυξη της  ταξικής συνείδησης και αλληλεγγύης και η ταξική μαζική ενότητα αποτελούν τις βασικές  και απαραίτητες προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότητα του εργατικού Συνδικαλιστικού  Κινήματος.
Πέρα, όμως, απ΄ αυτόν τον προβληματισμό την ίδρυση και οργανωτική ανάπτυξη της κλαδικής μας Ομοσπονδίας επέβαλαν και επιβάλλουν, τόσο οι ιδιαίτερες οικονομικοκοινωνικές συνθήκες της χώρας μας, όσο και οι ειδικές συνθήκες του κλάδου στον οποίο εργαζόμαστε.
Μια οικονομία με βαθιά κρίση, με ένα σχεδόν άκρατο πληθωρισμό, με μια εισοδηματική πολιτική που δυσκολεύει την οικονομική βελτίωση των εργαζομένων, με μια εργοδοσία αντιδημοκρατική και αντισυνδικαλιστική, χαρακτηριστικά  μιας εξαρτώμενης σε κρίση οικονομίας με τις 350.000 ανέργους.
Από την άλλη μια διασπορά σ΄ όλη τη χώρα ενός αριθμού από 150 -200 επιχειρήσεις εμφιαλωμένων ποτών και πλάϊ σ΄ αυτές μια πεντάδα από Πολυεθνικά συγκροτήματα κ και μερικές ακόμη μεγάλες επιχειρήσεις που απασχολούν 30.000 - 35.000 περίπου εργαζόμενους από τους οποίους 10.000 και πλέον απασχολούν οι πέντε πολυεθνικές ΚΟΚΑ - ΚΟΛΑ, ΠΕΠΣΙ- ΚΟΛΑ,ΑΜΣΤΕΛ,ΧΕΝΝΙΓΚΕΡ και ΛΕΒΕΝΜΠΡΟΫ και οι πέντε ελληνικές ΦΙΞ, ΑΧΑΪΑ ΚΛΑΥΣ,ΚΟΥΡΤΑΚΗ, ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ,ΚΑΡΡΑΣ.
Αυτή ιδιαίτερα η κατάσταση του κλάδου που εργαζόμαστε επέβαλαν και επιβάλλουν σήμερα ακόμη περισσότερο την Οργανωτική ανάπτυξη της Ομοσπονδίας μας, πράγμα που φάνηκε ιδιαίτερα σε περιόδους κινητοποιήσεων των εργαζομένων του κλάδου μας, όπως κατά την μεγάλη απεργία και την κατάληψη της ΧΕΝΝΙΓΚΕΡ, απεργία και κατάληψη που διήρκεσε 47 μέρες, τον Οκτώβρη του 1981 στις απεργίες της ΑΜΣΤΕΛ το Μάη του 1982, της ΗΒΗ το Μάη του 1982 και της ΚΟΚΑ - ΚΟΛΑ που διήρκεσε 49 μέρες στο τέλος του Δεκέμβρη του 1982 και τις αρχές του 1983, όπου ιδιαίτερα αναγνωρίστηκε η ανάγκη του Συντονισμού του απεργιακού αγώνα με τη δημιουργία μιας κλαδικής Ομοσπονδίας.
Πολύ περισσότερο, μάλιστα, σήμερα που ο κλάδος των εργαζομένων στα εμφιαλωμένα ποτά δεν όπως άλλοτε με τις 3.000-5.000 εργαζόμενους σ΄ όλη τη χώρα και με τα 4-5 σωματεία σ΄ όλη την Ελλάδα. Σήμερα ο Κλάδος που εργαζόμαστε έχει 30.000 - 35.000 εργαζόμενους και με προοπτικές παραπάνω αύξησης του αριθμού τους και 30-35 σωματεία εργαζομένων σε διάφορες πόλεις της χώρας μας.
Να γιατί η ίδρυση της Ομοσπονδίας μας αποτέλεσε μια ιστορική αναγκαιότητα που την επέβαλλαν οι αντικειμενικές οικονομικοκοινωνικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες του κλάδου μας και πρέπει όλοι οι συνδικαλιστές και οι εκπρόσωποι των Σωματείων των εργαζομένων στα εμφιαλωμένα ποτά να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν πλέον να έχουν καμία σχέση οργανωτική με τις Ομοσπονδίες Επισιτισμού, ΟΒΕΣ, ΧΗΜΙΚΗΣ Βιομηχανίας, Γάλακτος κλπ., αν πράγματι είναι πάνω απ΄ όλα και πρωτ΄ απ΄ όλα συνδικαλιστές και αν πιστεύουν σ΄ ένα αδέσμευτο δημοκρατικό ταξικό και μαζικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Το ταξικό καθήκον και η αντικειμενική ιστορική πραγματικότητα μας προστάζουν να προχωρήσουμε στην πραγματική Οργανωτική Ενότητα του Κλάδου στον τόπο μας.
Ένας χρόνος ΠΟΕΕΠ. Μια γιγάντια προσπάθεια που ξεκίνησε από μια μεγάλη απεργία, πέρασε από πραγματικές ανάγκες ύπαρξης, ακολούθησε ένα πανελλαδικό συνέδριο και έφτασε στην καταξίωση, τόσο ως θεσμού, όσο και ως μοναδικού συντονιστικού φορέα στο χώρο του ΜΠΟΥΚΑΛΙΟΥ. Πως πέρασαν όμως αυτές οι καταστάσεις, ώστε από μια μεγάλη ανάγκη να γίνει πραγματικότητα;
Την πρώτη σπίθα για τη δημιουργία της ΠΟΕΕΠ την άναψε η μεγάλη απεργία του 1981 στη Χέννιγκερ, με βασικά αιτήματα την ανάκλιση των απολυθέντων και την εξίσωση με παρόμοιες επιχειρήσεις της 5ήμερης βδομάδας εργασίας. Αποτέλεσμα: η κατάληψη του εργοστασίου από τους εργαζόμενους.
Αναμφισβήτητα, ένα μεγάλο ρόλο στην όλη αυτή κινητοποίηση έπαιξε το «Συνδικάτο Πωλητών Οδηγών και Βοήθών Εμφιαλωμένων Ποτών», ένα συνδικαλιστικό όργανο που τότε ήταν το πιο οργανωμένο και οργανωτικά υπεύθυνο σ΄ ολόκληρο τον κλάδο του μπουκαλιού.
Έτσι, σ΄ αυτή την μεγάλη απεργία και κάτω από την πίεση της ανάγκης  για συμπαράσταση πρωτοφανερώθηκε η ανάγκη ενός οργάνου, ικανού να συντονίζει, τους αγώνες των σωματείων.
Παρ΄ ότι, όμως, η απεργία πέρασε στο παρελθόν, αυτή η σπίθα σιγόκαιε, μέχρι που ήρθε το δεύτερο μεγάλο σπρώξιμο για την ίδρυση της ΠΟΕΕΠ, το 1982.
Τότε φάνηκαν μαζικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις στο χώρου του μπουκαλιού για την ολοένα αυξανόμενη ανεργία, το περιβόητο ΤΕΑΠΟΖΟ και την προσπάθεια ένταξης του κλάδου στ΄ ανθυγιεινά επαγγέλματα.
Κι αυτή η χρονιά φάνηκε πιο έντονη η ανάγκη, από κάθε άλλη φορά, της δημιουργίας ενός δευτεροβάθμιους οργάνου, γιατί σ΄ όλες τις κινητοποιήσεις και τα διαβήματα των μεμονωμένων σωματειακών εκπροσώπων, τόσο στην κ. Κυπριωτάκη - Περράκη, στο θέμα του ανθυγιεινού, όσο και στον κ. Παπαπαναγιώτου για το ΤΕΑΠΟΖΟ, σκόνταφτε η όλη προσπάθεια στην ανυπαρξία ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΥ συνδικαλιστικού φορέα, ως μόνο ικανού και αρμόδιου για συνδιαλλαγή.
Κάτω, λοιπόν, από αυτές τις συνθήκες το Συνδικάτο, βοηθούμενο από τα εργοστασιακά σωματεία της ΗΒΗ και της ΦΙΞ, προσπάθησε τη δημιουργία μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ στο μπουκάλι, όπου θα συγκέντρωνε τα μεμονωμένα εργοστασιακά σωματεία και θα συντόνιζε τις κοινές προσπάθειες.
Έτσι, φτάσαμε, χωρίς φυσικά τις σχετικές παρεξηγήσεις σχετικά με τον χώρο που θα ενταχτεί η νέα ομοσπονδία στις 22 Μάη 1983, όπου έγινε στο ξενοδοχείο «ΒΕΡΓΙΝΑ», η ΠΡΩΤΗ Πανελλαδική συγκέντρωση των εκπροσώπων του μπουκαλιού, για να πιστοποιήσει την ίδρυση της ΠΟΕΕΠ, σαν του μοναδικού δευτεροβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου στα εμφιαλωμένα ποτά.
Και αμέσως ήλθε η καταξίωση:
-Την Πρωτομαγιά του 1983, ο συν. Κώστας Αρτεμίου ήταν από τους βασικούς ομιλητές του γιορτασμού, ως γενικός γραμματέας της Π.Ο.Ε.Ε.Π.
-Τον Ιούνη του 1983, η ΓΣΕΕ αναγνωρίζει τη μοναδικότητα της Π.Ο.Ε.Ε.Π. ως δευτεροβάθμιας οργάνωσης στα εμφιαλωμένα ποτά σ΄ όλη τη χώρα.
Περιττό, νομίζουμε, είναι το να πούμε σε ποιες περιπτώσεις η ΠΟΕΕΠ ήρθε αρωγός και βασικός συντονιστής των αγώνων των εργαζομένων στο μπουκάλι. Αυτό οι άνθρωποι του κλάδου το γνωρίζουν καλά, παρά το γεγονός ότι όλο το βάρος αυτής της χρονιάς έπεσε, κατά κύριο λόγο, στην καλύτερη και ρεαλιστικότερη οργάνωση της ΠΟΕΕΠ, ώστε νάναι πανέτοιμη να ηγηθεί στους αγώνες για ένα καλύτερο αύριο των εργαζομένων, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, ένα σημείο που αποτελεί ένα από τους βασικούς μελλοντικούς στόχους της Π.Ο.Ε.Ε.Π.

 


Στατιστικά Επισκεψιμότητας

Μέλη : 3
Περιεχόμενο : 654
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 1071743

Τυχαία Φωτογραφία

Ημερολόγιο Γεγονότων

<<  Ιουν 2017  >>
 Δε  Τρ  Τε  Πε  Πα  Σα  Κυ 
     1  2  3  4
  5  6  7  8  91011
12131415161718
19202122232425
2627282930